روزی که ناصر فوت کرد تو فیس‌بووکم نوشتم: "ناصرخان حجازی درسته پرسپولیسی هستم درسته حرص می‌خوردم وقتی می‌دیدم نمی‌ذاری تیم محبوبم به تیمت گل بزنه ولی دلیل نمی‌شه دوستت نداشته باشم واسه خاطر قلب مهربونت واسه خاطر انسان‌دوستیت و شاید هیچ‌کس ندونه...
ناصرخان تورو دوست دارم درست همون ریختی که سلطان علی پروین رو دوست دارم تو هم برایم اسطوره‌ای چه در ورزش چه در شجاعت و چه در استقامت امیدوارم از شر درد این خرچنگ راحت شده باشی دوستت دارم و غمگینم(ایکون شازده غمگین)"

الان که دارم این‌ها رو می‌نویسم مازیار فلاحی داره توی گوشم می‌خونه: "تورو می‌سپرم به خاک، تورو می‌سپرم به عشق، برو با ستاره‌ها"

می‌دونی ناصر تو فوتبال ایران در کمتر از یک‌سال دوتا ناصر خیلی معروف شدند، یعنی یک جور ناجوری هم معروف شدندها؛ آره درست حدس زدی یکیش تو بودی که تا آخرین لحظه عمرت استقامت کردی چه در برابر بیماری چه در برابر...

«تورو دوست دارم وقتی می‌گذری همیشه از خودت»

خیلی از ورزشکارهای محبوب‌تر از تو هم جرات نکردن خیلی حرف‌ها رو بزنند امثال...

ناصر می‌دونی اون یکی ناصری که معروف شد کی بود؟!

لابد می‌دونی خوب هم می‌دونی و می‌شناسیش

آره ناصر محمدخانی همونی که تو یه پست ازش نوشتم همونی که...

اما این کجا و آن کجا

می‌دونی ناصر حداقلش تو برای مملکتت برای هم‌وطنت برای نجات‌شون برای آرامش و آسایششون وقتی خودت سخت بیمار بودی حرف زدی با شجاعت مثال‌زدنی؛ اما اون برای لحظه‌ای تخلیه شدن وارد یک رابطه مثلثی شد و یکی رو قربانی کرد و به تاب طناب داد!

ناصر جات خوبه؟! حالت چطور؟! الان راحت نفس می‌کشی؟!

ناصر تو چی؟! تو حالت خوبه؟! شبا کابوس نمی‌بینی؟! معذب وجدان نداشته‌ات نیستی؟! همه چیز اوکی هست واست؟!

ناصر خانواده‌ت و کل مردم ایران دل‌تنگت هستند و نبودنت رو هنوز باور نکردند چون تو همیشه تو قلب‌هاشون زنده‌ای

ناصر پسرت میونه‌اش باهات خوب شده؟! جای خالی همسرانت خیلی محسوس واسه خانواده‌هاشون و تو مُردی واسه مردم سرزمینت درست همون روزی که لاله کشته شد و روزی که شهلا رو آویزون و تاب‌خوران دیدی دفن شدی و فراموش

دوناصر در کمتر از یک‌سال تیتر روزنامه‌ها شدند ولی...

این کجا و آن کجا...