ماه نورانی ندیده و واجب‌الدید ما هلال ابروی شبق شماست؛ یک عمر به روزه‌ی دیدار گذشت و به صیام این‌که بیایی و دلی از عزا در بیاوریم!!!

سفره افطاری که تو بانی‌اش باشی ریخت اجابت دعا می‌ماند؛ زقومی که شما پیاله بزنید و ساقی‌اش باشید به شراب ناب می‌ماند و انگاری می‌کنی عسل است چه نیاز به سفره‌آرایی؟!(ایکون احساسات شازده‌ای)